امروز سی ام مهر 1397
فوت ناصح الدّین ابراهیم بن علی از مشاهیر فریومد
فوت ناصح الدّین ابراهیم بن علی از مشاهیر فریومد
فوت طاهر بن اسحق بن یحیی از بزرگان فریومد
از چهار راه مسیرمان را مستقیم ادامه می دهیم تا به کنارِ آرامگاه ابن یمین برسیم ، در اینجا باید یک تابلوی نصب شود با عنوان « آرامگاه یمین الدّین طُغرایی و ابن یمین فریومدی » آن طرف تر مسجد جامع خودنمایی می کند باید کنار آن تابلوی نصب شود با عنوان « مسجد جامع و مدرسۀ علمیّۀ عمادیّۀ فریومد » بیشتر از یک سال است که پیگیر آنیم ، آهای شورای محترم اسلامی و دهیار محترم ، دو تا تابلو می خواهیم ! دستتان درد نکند شما که برای این دو تابلو زحمت می کشید ، یک تابلو هم با عنوان « کتابخانۀ ابن یمین » بنویسید و پشت بام کتابخانه به گونه ای نصب کنید که از طرف آرامگاه ابن یمین هم خوانده شود و معلوم شود آنجا کتابخانه است .

بعد از پیشنهاد پیاده رو کنار قبرستان در قبرستان نمانید با هم قدم بزنیم و تا سر چهار راه برویم .
اینجا چهار راه است محلِّ نشستنِ بازنشستگان و خوش نشینها ، پاتوقِ مردمانی که می خواهند کنار هم گفتگو کنند و از هر دری سخنی بگویند ، محلِّ اُتراقِ ماشینهای میوه فروشی هم هست ، راننده ای که چندین ساعت منتظر است تا میوه هایش را به فروش برساند . جمعی هم با نصبِ تورِ والیبال به ورزش مشغولند ، مسافرانِ منیدری هم گاهی منتظر وسیلۀ نقلیه اند تا به روستایشان بروند ، یک مسجد هم در همین نزدیکی است که سرویسِ بهداشتی ندارد ، همۀ اینها ضرورتِ ایجاد یک سرویسِ بهداشتی را فریاد می زنند ، این نه تنها پیشنهادِ من بلکه پیشنهادِ دیگران هم به اعضای محترم شورا و دهیاری بوده است که بیانگر ضرورت آن است تا جایی که یک بار در شُرُف تحقّق بوده است . آیا این بار این پیشنهاد محقّق خواهد شد ؟

پانزدهم مهر ماه در تقویم « روز روستا و عشایر » ثبت شده است . پارسال برنامه ای در تهران به این مناسبت بود ، از هر شهرستانی سه نفر دعوت کرده بودند ، یک نفر عضو شورا ، یک نفر دهیار ، یک نفر نخبۀ روستایی ، مدرکِ علمی و تحصیلی اینها باید کارشناسی ارشد و بالاتر می بود .
از شهرستان میامی آقای محمّد لطفیان به عنوان عضو شورای فرومد ، آقای ... به عنوان دهیار حقّ الخواجه ، آقای مهدی یاقوتیان به عنوان نخبۀ علمی و فرهنگی از فرومد دعوت شده بودند .
در تهران قرار بود رئیس جمهور سخنرانی کند که به معاونش آقای جهانگیری سپرده شد ، چند نفر از وزرا و مسئولان هم صحبت کردند ، نمایندگان چندین روستا هم صحبت کردند . کارهای انجام شده و برنامه های در دست اقدام مطرح شد و ... .
من با آقای لطفیان صحبت کردم که آیا چُنین برنامه ای ممکن است به جای پایتخت در یک روستا برگزار شود ؟ مثلاً آیا امکان برگزاری آن در فرومد هست ؟ آمار افراد دعوت شده هزار و پانصد نفر شنیده شد ، اگر پانصد نفر هم بر این افراد بیفزاییم ، دو هزار نفر می شود ، مسلّما آمار مهمانان فرومد در شهریور و محرّم امسال دو سه برابر این تعداد بود و در حسینیّه ها برای صرف ناهار یا شام از آنها پذیرایی می شد . آقای لطفیان گفت : ما لا اقل در محدودۀ استان یا شهرستان این برنامه را داشته باشیم و ظرفیّت خودمان را ارزیابی کنیم .
ما نه تنها در محدودۀ شهرستان که در محدودۀ روستاهای اطراف فرومد بسنده می کنیم ، یعنی فرومد ، فیروزآباد ( میرعلم ، بالا ، دبشی ) ، استربند ، عباس آباد ، کلاته سادات ، کاهک ، نهالدان ، مور ، بیزه ، آبرود ، ، علی آباد ، منیدر و ... اعضای شورا و دهیار هر روستا در فرومد جمع شوند در مورد مشکلات منطقه هم اندیشی کنند ،

ـ شاید تا به حال اعضای شورای این روستاها ، آثار باستانی فرومد را به دقّت ندیده باشند !
ـ شاید در این دور هم جمع شدن ، شوراهای روستا به فراست بیفتند که دانش آموزان شان را برای دیدن این آثار تاریخی به فرومد بیاورند !
ـ شاید اعضای شورا پیگیر آسفالت جادۀ فرومد و علی آباد شوند تا رفت و آمد مردم بین این روستاها آسان تر شود !
ـ شاید به این فکر بیفتند که یک کتاب در مورد پیشینۀ این روستاها منتشر کنند !
ـ شاید به این نتیجه برسند که هر سال این برنامه را در یک روستا برگزار کنند !
ـ شاید به این نتیجه برسند که هر سال این برنامه گُسترده تر شود و روستاهای بیشتری را دعوت کنند !
ـ شاید یک گروه مجازی تشکیل دادند و در طول سال در آنجا از کار هم با خبر شدند !
ـ شاید ... شاید ... امّا حتماً صمیمیّت ها بیشتر خواهد شد !


شورای دورۀ پنجم که روی کار آمد ، چند طرح و پیشنهاد به آنها دادم ، حتّی با چند نفرشان که صحبت کردم ، آنها را بردم و مکانهای مورد نظر را نشانشان دادم . یکی از آن مکانها حدّ فاصل بین جادّه و قبرستان است . در ورودی روستا قبرستان که در دست راست واقع شده از جادّه منفک نیست ، دختران دانش آموز هر روز صبح یا باید از داخل جادّه عبور کنند تا به مدرسه بروند یا از داخل قبرستان . اگر حدّ فاصل جادّه و قبرستان را به موازات تیرهای برق دیوار کنند و با ماسه پُر کنند یک پیاده رو درست می شود . آن موقع دانش آموزان و عابران نه مجبورند از داخل جادّه عبور کنند نه از قبرستان . آیا این پیشنهاد عملی خواهد شد ؟
