در تاریخ 16 / 8 / 1391 تحتِ عنوانِ « با معلّمان فرومد » نوشتم : « برای کار اداری به سمنان رفته بودم آقای محمّداسماعیل جلال در اداره کلّ آموزش و پرورش سمنان کار می­ کرد ، قرار شد ظهر برای ناهار با هم برویم بیرون غذا بخوریم ، موقعِ حساب کردنِ هزینه­ اش نگذاشت من حساب کنم ، خودش حساب کرد . یک ماه دیگر هم همین قصّه اتّفاق افتاد باز گفت : برویم بیرون با هم ناهار بخوریم .

گفتم : بشَرطِها و شُروطِها !

با خنده و انگشت اشاره گفت : وَ اَنَا مِن شُروطِها ! »

در تاریخ 11 / 6 / 1392 آقای جلال مقالۀ « از خانقاه فریومد تا خانقاه سلطانیّه » را برای درج در فصلنامۀ « فرهنگ قومس » به سمنان بُرد و به اداره کلّ فرهنگ و ارشاد اسلامی داد و در تاریخ 8 / 7 / 1393 مقالۀ منتشر شده را برایم فرستاد . یعنی باز هم ؛ بشَرطِها و شُروطِها !