این روزها در فرومد توتها رسیده ، یکی از اصطلاحاتی که برای تکاندنِ درخت به کار می­ رود تا میوه­ هایش فرو ریزد عبارت « بِشُو » هست !

مولوی می گوید :

 باد آن میوه فشاندی نی کسی

پُر شدی زآن میوه دامنها بسی

مثنوی ، دفتر سوم ، بیت 2662

 

آن یکی می رفت بالای درخت

می ­فشاند او میوه را دزدانه سخت

مثنوی ، دفتر پنجم

پس « بِشُو » باید فعل امر از « بیفشان » باشد . شما چه فکر می کنید ؟