بُگذر زِ غمِ جهان و دلشاد بِزی

مَنگر به خرابِ دَهر و آباد بِزی

خوش باش که بی قضا نباشد کاری

خود فکرت پَستی بِنِه  آزاد بِزی

.............................
دیوان ابن یمین فریومدی ، ص 706