حدسِ مُخلص این است : آنجا که ابن ­یمین تعهّد می­ کند به کسی ابریشم بپردازد ـ در اِزای طلبش ـ این ابریشم را از همین سر به­ داران به عنوان وظیفه و صله دریافت می ­کرده و گرنه جایی نخوانده ­ایم که ابن­ یمین ( = بن یامین ) ابریشم­کار و ابریشم­گر بوده باشد . ابن ­یمین در واقع قبض و اقباض خود را شعری تنظیم کرده بوده :

کاتبِ این حروف ابنِ­ یمین

بر خطّ و قولِ خود گرفت گواه

که به تاریخِ بیستم زِ رجب

تا به نوغان که باشد آن شش ماه

دَه مَن ابریشم گُزیدۀ نیک

برسانَد به شیخ عبدالله

بُوَد تاریخِ سال هفتصد و چار

که نوشت این حروف بی ­اِکراه

دیوان ابن ­یمین ، ص516

تاریخ این قباله بیستم رجب 704 هـ . باشد ـ برابر می ­شود با 17 فوریه 1305 م . و ظاهراً فصل نوغان ـ بیرون شدن کِرم ابریشم ـ مبدأ تاریخ شماری محلّی بوده است ـ و بنابر این شش ماه بعد ـ حدود ماه خرداد ، فصل برگ درآوردنِ توت ـ می­ توانسته ابن­ یمین قرض خود را بپردازد .

اژدهای هفت سر ( راه ابریشم ) دکتر محمّدابراهیم باستانی پاریزی ، نشر نامک ، چاپ اوّل ، 1380 ، ص 253

دکتر باستانی پاریزی در همین کتاب اژدهای هفت سر ص 234 در بارۀ شروع سر به­ داران نوشته است :

سر به­ داران در حوالی 737 هـ . / 1336 م . حوالی سبزوار قسمتی از مازندران

سؤال ـ وقتی سر به ­داران در سال 737 ظهور کردند و ابن ­یمین برای پرداختِ قرضِ خود در سال 704 فقط شش ماه فرصت داشته و این معامله سی و سه سال قبل از ظهور سر به­ داران بوده است ، چه ربطی به صلۀ سر به­ داران دارد ؟