شعری در حکایتِ کرونا
به نام خدا
جناب آقای مهدی نژاد
با سلام
قطعۀ « کمی تا قسمتی » تقدیم شما می شود . اگر خواستید دوستان دیگری نیز آن را بخوانند ، برای « میرزا مهدی یاقوتیان » بفرستید .
و السّلام
محمّدیوسُف شهنما
۸ / ۸ / ۱۴۰۰

فرومد – سال تحصیلی ۶۰-۱۳۵۹
کمی تا قسمتی
تا قصّۀ « کرّونا » عیان شد
مردم کَمَکی ز هم رمیدند
« در خانه بمان هموطن » را
از گوشه کنار می شنیدند
جمعی ز سرِ هَراس و لا حَول
دستار و پتو به سر کشیدند
چون صوفیکانِ عهدِ سابق
در گوشۀ خانه ها خَزیدند
با خویش و کَسان و دوستداران
پیوند و مواصلت بُریدند
تصویرپَرانی و پیامک
این شیوۀ « شیک » برگُزیدند
بازارِ فروش « ماسک » شد گرم
از بهرِ خرید صف کشیدند
اقشار ضعیف ، نازُکَش را
اَشراف سه لایه می خریدند
جمعی ز برای کسبِ روزی
چون اسبِ سوار می دویدند
گُمراه کُنانِ ماجراجو
در باورِ مردمان دمیدند
قومی ز سرِ فراغْ بالی
بر مَسند و مُبلها لَمیدند
زالوصفتانِ مایه اندوز
از « جویِ حیات » ، زَر مکیدند
با شوق و وَلَع ، چو عنکبوتی
پیرامُن جیفه شان ، تَنیدند
هُشدارِ رسایِ حقْ تعالیٰ
در سورۀ « توبه » ، گو ندیدند (۱)
جمعی ز پیِ مدد رسانی
مردانه میانِ دو پریدند
محرومِ شریف و محترم را
چون اهل و عیال خویش دیدند
از مال و مَنالِ خویش دادند
شادی و نشاط ، آفریدند
آسایشِ مردمانِ خود را
بر رامشِ خویش برگُزیدند
دانی ، تو برادرا ، علی جان
کاینان به زمانه روسفیدند
اَلقصّه ، نشد بلیّه کوتاه
تا پیر و جوان ، واکسنیدند (۲)
................................................
اَفسوس ، کبوتران که ناگه
از شاخِ حیات ، بر پریدند
در یادِ عزیزشان ، چه گویم
مردان و زنان ، چه ها کشیدند !
در سوگ ، نشستند و شکستند
چون سَرو ، ستادند و خمیدند
مانا که خدایْ رحمت آورْد
در کوی وصال آرمیدند
توضیحات :
1ـ سورۀ توبه ، آیه ۳۴
2ـ گاه برای جلب توجّه و مقاصد دیگر ، بر خلافِ قواعدِ دستور زبان ، فعلی می سازند ؛ مثلاً « جهنّمیدن » به جای « جهنّم رفتن »
معنی چند کلمه :
بلیّه : گرفتاری و سختی
جیفه : مردار ـ هر چیز پَست و ناپایدار
رامش : آسودگی
فراغ بالی : بی تشویش زندگی کردن
گو : گویی ـ پنداری
لا حَول : مختصرشدۀ « لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم » .
گاه در وقت تعجّب و ترس به کار برند .
مانا : همانا
مواصلت : پیوستگی
وَلَع : آزمندی
myaghoutian@yahoo.com