برای اینکه کُنگرۀ ابن­ یمین در فرومد برگُزار شود دو اِشکال مطرح می­ کنند .

1ـ فُرومد مُخاطبِ عِلمی ندارد که اَساتید و اهلِ عِلم مَقالاتِ علمی خودشان را ارائه کنند .

2ـ فُرومد ظرفیّت برگُزاری همایش / کُنگِره و پذیرایی از مهمانان و مکانِ خواب و استراحت ندارد .

پاسخِ ما برای کسانی که این مطالب را مطرح می ­کنند این است تا خیالشان راحت شود :

فَرض بگیرید الآن قَرنِ هشتم هجری است و ابن ­یمین در « فَریُومَد » ، در « کُویِ ساباط » ساکن است ، جمعی از اهلِ عِلم و اَدب و شِعر و موسیقی و ... قَصد دارند ابن ­یمین را ببینند ، شعرش را بشنوند و ... آنها چه می ­کنند ؟ آیا برای این منظور در میامی یا شاهرود یا سمنان جمع می­ شوند و از ابن ­یمین درخواست می­ کنند که به آنجا برود یا قَدَم رَنجه می ­کنند و به « فَریُومَد ، دیارِ قطعه ­های پَندآمیز » می ­آیند ؟!

لُطف ­الله نیشابوری از روزگاری که برای بَهره ­مندی از اِحسانِ عَلاءالدّین محمّد و تَحسینِ ابن ­یمین سالی دو ـ سه مرتبه به فَریُومَد می­ آمده به نیکی یاد کرده است .

سالى دو سه در خدمتشان شاد بِبودم

باقى دلم از دَهر پَريشان و حَزین بود

در مَجلسِ عالى ، نُكَتِ رَشحِۀ كِلكم

صُحفِ نظرِ ميرِ عَلاءِ حَق و دين بود

در مَشعرِ مَه ­زادۀ بِکر از یَمِ فِکرم

تَحسينِ اَميرالشُّعرا ابنِ ­يمين بود

دیوان لطف الله نیشابوری ، ص 442 ـ 444

من بر این باورم که اهلِ هُنر ، شهر ندیده نیستند ، آنها مُحیطِ آرام و دِنجِ روستا را بر میامی و شاهرود و سمنان برمی ­گُزینند و بارها رَنجِ این راه را بر خود هموار کرده­ اند تا دقایقی بر سرِ تُربَتِ ابن ­یَمین بیاسایند .

گَر پس از ابن ­یمین بر سرِ خاکش گُذری

به مَشامِ تو رسد بُویِ مَحبّت زِ رُفات

دیوانِ ابن ­یمین ، ص 190

گَر پس از ابن ­یمین بر سرِ خاکش گُذری

هَنوز بُویِ وَفایِ تو آیَدَش زِ رُفات

دیوان ابن­ یمین ، ص 195

مُسَلّم است کسی که در قرنِ هشتم سختی آن راههای صَعب را بر خود هموار می ­کرده ، پس از چند قرن و با رفاهِ نسبی اکنون ، نسبت به آن روزگار ، مُشتاقِ آمدن به فُرومَد است .

ابن ­یمین 84 سال در فَریُومَد زیسته و به مُسافرت هم که می ­رفته ، باز دل در گِروِ همین خِطّه داشته و عاقبت هم در همینجا سر بر زمین نهاده ، پس عَلاق­ه مندانِ او و اَشعارش برای ماندنِ 84 ساعت در فُرومَد کم ­طاقتی نخواهند کرد !

در اردیبهشت ماه امسال ، اسامی معلّمان فرومدی را فهرست کردم تا در وبلاگ « خطّۀ فریومد / فرومد » درج کنم ، بالغ بر 150 نفر شدند . اگر همین تعداد هم پزشک و پرستار و قاضی و وکیل و مهندس و ... در نظر بگیریم و نهایت 200 نفر انسان فرهیخته در کُنگره شرکت کنند ، مخاطبِ موردِ نظر هم فراهم می­ شود ، تازه 50 نفر هم دانشجوی ادبیات از دانشگاه سبزوار و سمنان و ... بیاورند . مشکلی نیست که آسان نشود .

از بُعدِ فَضا و مکان ، فُرومد سه حُسینیۀ بزرگ و یک هیئت دارد ، مَحوطۀ خودِ آرمگاه ابن­ یمین هم هست ، صَحنِ بزرگ و با صَفای مسجد جامع و فَضای گُستردۀ « سَرِ سنگ » بینِ « آرامگاه ابن­ یَمین » و « مسجد جامع » هم هست . حَیاطِ بسیار بزرگ ! دبیرستانِ دخترانه هم هست ، سالُنِ اِجتماعاتِ آن هم که در شهریورِ 1376 اوّلین کُنگرۀ ابن­ یمین در آنجا برگُزار شد هست ، چِرا مکانِ مناسب نداشته باشد ؟ مگر می­ شود ، فرومد در سال 1376 مکانِ مناسب برای برگُزاری کُنگرۀ ابن ­یمین داشته باشد امّا در فروردین 1402 نداشته باشد ؟

برای جایِ خواب و استراحت هم خیالتان راحت باشد . فُرومد ، هم « زائرسَرا » دارد و هم « خانۀ بومگَردی » ، هم خوابگاهِ دبیرستان خالی است ، چون قبلاً شبانه­روزی بود ، الآن که روزانه و خالی است .

ولی یک پیشنهاد هم داریم ، مَدعُویّن می­توانند با رعایتِ همۀ جَوانب ، مهمانِ خانه ­های مردم باشند ، خانه­ هایی که از قَبل مردم ، اِعلامِ آمادگی کرده ­اند و هَزینه­ اش هم فقط نوشتنِ یک مطلب ( خاطره ، گُزارشی از یک رویداد ، نحوۀ آشپزی ، شیوۀ کشاورزی ، کار در مَعدن و ... ) از زبانِ میزبان توسّط میهمان است که در کتابی با همین عُنوان چاپ شود تا استفادۀ مردمشناسی و گَردشگری و ... داشته باشد .

فُرومدیها در خدمتند ، فُرومد آمادگی برای برگُزاری همایشِ بزرگداشتِ شاعرش را دارد . هیچ گاه مهمانانِ مردمانی نَجیب را حَوالۀ شَهر و دیارِ دیگری نمی ­کنند !