سیّد رئيس عزّالدّین ابویعلی زید فریومدی

 

« فرومد » اکنون در تقسیماتِ کشوری ، جزوِ استانِ سمنان است ولی به استنادِ کتابِ « تاریخِ بیهق » ، « فَریومَد از تومان / نواحی بیهق بوده است . » به گونه ­ای که بعضاً دانشمندانِ « فریومدی » مشهور به « بیهقی » یا « سبزواری » هستند .

فرهنگِ مردمِ فریومد / فرومد هم با فرهنگِ مردمِ روستاهای سبزوار شبیه­ تر و ارتباطِ مردم جز در کارهای اداری با سبزوار بیشتر است . قبل از آنکه فرومد سرویسِ مسافربری برای شاهرود و تهران داشته باشد ، سرویسِ مسافربری برای سبزوار داشته و هر روز جمعی از مردمِ روستا برای کارهای روزمره با اتوبوس یا مینی ­بوس یا وسایلِ شخصی به سبزوار می ­روند . گفتنی است که مردمانِ مَنیدر و فیروزآباد و شفیع آباد و ... هم برای رفتن به سبزوار از فرومد می ­گذرند . می ­توان گفت : همه فرومدیها چند بار به سبزوار رفته ­اند یا از سبزوار گذشته اند ، اینکه یک فرومدی در طولِ عُمرِ چندین ساله خود به سبزوار نرفته باشد جزو نوادر و استثناهاست !

« دکتر علی شریعتی » در باره « بیهق و منارِ آن » نوشته است :

منار خسرو گرد 

خسروگرد

« بيهق » ، شهري است كه اكنون « سبزوار » جاي آن را گرفته و در چند كيلومتري مغربِ سبزوار قرار داشته است . « بيهق » را صاحبِ كتابِ « تاريخ بيهق » ساخته بهمن‌ بن اسفنديار مي ‌داند و پيش از قرنِ هفتم ، مركزِ ولايتِ بيهق بوده و سبزوار قصبه كوچكي بوده است در مشرقِ آن . از اين شهر امروزه تنها مناره ‌اي بر جا مانده است و چون مردم ، ديگر بيهق را فراموش كرده‌ اند ، آن را به نام نزديك ‌ترين دهي كه در آنجاست مَنارِ خسروگِرد مي ‌نامند . منارِ خسروگِرد سي ‌متر ارتفاع دارد و سكّوي پاي منار ، مكعبي است كه هر ضلعش پنج متر است . پيرامونِ منار در دو جا كتيبه ‌اي به خطّ كوفي دارد و چُنين مي ‌نمايد كه متعلّق به مسجدي بوده است . ناصرالدّين شاه در بازگشت از خراسان دستور داده است آن را مرمّت كنند .

هِرتسفِلد مُستَشرِقِ آلماني مي ‌گويد : « اين مناره در 505 هجري يعني در اَواخرِ دوراني كه خسروگِرد مركز و پايتختِ بيهق بوده است به توسّط يكي از اُمراء سلطان سَنجرِ سلجوقي ساخته شده و احتمال مي ‌رود كه متعلّق به مسجد يا مدرسه بوده است . »

منارِ خسروگرد يكي از زيباترين مناره ‌هاي ايران است . كتيبه منار را خانيكف [ روسی ] در سال 1858 توانسته است بهتر بخواند . عبارتِ كتيبه اين است « به پايان رسيد در سال 505 هجري » و اين زماني است كه سلطان سنجر فرمانرواي خراسان بود .

[ مجموعه آثار 36 ( آثار جوانی ) ، دکتر علی شریعتی ، بنیاد فرهنگی دکتر شریعتی با همکاری انتشارات چاپخش ، چاپ اوّل ، 1385 ، صص 368 ـ 369 ] ، [ راهنمای خراسان ، دکتر علی شریعتی ، انتشارات الفبا ، چاپ دوم ، زمستان 1362 ، صص 163 ـ 164 ]

                               برای اطّلاع بیشتر اینجا را کلیک کنید . میل خسروگرد سبزوار 

 

در ضلعِ شمالِ شرقی آن مَنار با فاصله نزدیکی ، آرامگاهی است که آن هم مربوط به قرنِ ششم است .

آیا « فرومدیها » می ­دانند در آنجا چه کسانی مدفونند ؟

 

آستانه متبرّکه امامزادگان خسروگرد

سیّد رئيس عزّالدّین ابویعلی زید فریومدی

 

     « ابویعلی زید » حدوداً 8 سال زودتر از پدرش « فخرالدّين ابوالقاسم فریومدی » وفات یافته است . و نام و کُنیه­ اش مشابه نام و کُنیه پدر بزرگش که از « فریومد » به « اصفهان » رفته و در آنجا وفات یافته می ­باشد .

در تاریخِ بیهق دو گزارش درباره درگذشتِ « عزّالدّين ابويعلى زيد » آمده است :

یکم : در بروغن ، روز شنبه 11شعبان سال 514 وفات یافته است . [ تاريخ بيهق ، ص 60 ]

آرامگاه بروغن

آرامگاه منسوب به سیّد اجلّ عزّالدّین ابویعلی زید ـ بروغن 

دوم : در خسروجرد ، در جوار آرامگاه شهید سیّد حسین بن محمّد دفن شده است . [ تاريخ بيهق ، ص 284 ـ 285 ]

آرامگاه خسروگرد

ذكر ساداتى كه در خسروجرد ... مدفونند .

1 ـ شهید سیّد حسین بن محمّد

2 ـ سيّد ابراهيم بن عبيداللّه بن ابراهيم

3 ـ سيّد حسين بن على بن محمّد ( برادر سيّد اجلّ ركن ­الدّين ابومنصور )

4 ـ سيّد اجلّ عزّالدّين زيد بن السّيّد الاجلّ الزّاهد فخرالدّين ابى ­القاسم على بن ابى يعلى زيد

[ تاريخ بيهق ، ص 284 ـ 285 ]

آرامگاه خسروجرد

آرامگاه سادات خسروگرد / خسروجرد

طبقِ گزارش ابوالحسن علیّ بن زید بیهقی ( ابن فُندُق ) ؛ « سیّد رئيس عزّالدّین ابویعلی زید فریومدی » در « بروغن » وفات یافته و در « خسروگرد » دفن شده است  .

( واقعه )        

غارت كردنِ قصبه و تخريبِ شاه ديوارِ قصبه [ سبزوار ] به فرمانِ مَلِك عضدالدّين ارسلان ارغو بن آلب ارسلان فى محرم سنة تسعين و اربعمائة .

و سبب اين ، آن بود كه « سيّد اجلّ زاهد فخرالدّين ابوالقاسم الفريومدى » از « قصبه » برفت تا به « فريومد » رود ، نمازِ خُفتن به « خسروجرد » رسيد ، جوانى چند مست بر راه نشسته بودند ، حاجِب خواست كه ايشان را چون به خَمر خوردن مشغول بودند از راه برانگيزد ، برنخاستند و خصومت كردند و سنک در « فخرالدّين » انداختند .

ديگر روز « فخرالدّين » با « قصبه » آمد ، پسرش « سيّد رئيس عزّالدّين زيد » و ديگر سادات حشر برگرفتند و به « خسروجرد » رفتند و جنگ كردند ، و دروازه خسروجرد بسوختند و يك محلّه غارت كردند ، پس مَلِك ارغو از جهت تأديب را بيامد و يك محلّه سبزوار [ را ] غارت كرد ، و شاه ديوار و قلعه خراب كرد ، جنك خسروجرد بود فى شهور سنة ثمان و ثمانين و اربعمائة [ سال 488 ] .

[ ابوالحسن علیّ بن زید بیهقی ( ابن فُندُق ) ، تاریخ بیهق ، کتابفروشی فروغی/ چاپخانه اسلامیّه ، چاپ دوم ، ص 269 ]

رئیس ؛ سرور و سالار و رهبر ، کدخدای ده ، در دوره سلجوقیان یکی از مقاماتِ بالا محسوب می­ شده است . رئیس در واقع رابطی بین دولت و مردم به شمار می­ رفته و یکی از افراد متنفّذ محلّی بوده است .

[ قیام شیعی سربداران ، یعقوب آژند ، نشر گُستره ، چاپ اوّل ، 1363 ، ص 259 ]

برای تهیّه عکس دو بار سفر به بروغن انجام شد . در تاریخ 20 / 8 / 1390 که یک کلیددار ضریح در حجّ بود ، و در تاریخ 14 / 9 / 1390  که یک کلیددار برای تعزیه به روستای اطراف رفته بود . ( ضریح دو قفل داشت و در دست دو نفر بود که سوء تفاهمی پیش نیاید . ) « خطّه فریومد / فرومد » سپاسگزار بروغنی ­های بزرگواری است که هم نهایت همکاری را نمودند و هم عکس گرفتن از سنگ قبر را به عهده گرفته و از طریق صندوق الکترونیکی فرستادند .