و حالا نگاهی داریم به کتابِ « ابن ­یمین فَریُومَدی »

در صفحۀ 16 نوشتِه شده است : به هر چه خدا روزی تو قَرار داده خُشنود باش و مطمعن باش آنکه تو را به دُنیا آورده ، روزی تو را فراهم خواهد کرد .

ـ مطمئن درست است نه مطمعن !

ـ « آن » در اینجا صِفَت اِشارِه و جانِشینِ ضَمیر است به مَعنایِ « کسی » بَنابر این موصول / رَبط نیست که پیوسته نوشته شود .

زبان و نگارش فارسی ، ص 11 ـ غلط ننویسیم ، ص ص 10

............................................................

در صفحۀ 14 و 22 نوشته شده است : لبخند زنان ، تیز هوش ، عالم گرد

در صورتی که اینها یک « کلمۀ مُرَکَّب / اسم » است ، نه دو « کلمه / اسم » و باید چسبیده نوشته شود : لَبخندزَنان ، تیزهوش ، عالَمگَرد

راهنمای ویرایش ، ص 13

............................................................

در صفحۀ 10 نوشته شده است : سالهای خیلی دور در روستای فَریُومَد از تَوابعِ شهرستانِ مَیامی پسری در خانواده­ ای اهلِ شعر و اَدَب و هُنر به دُنیا آمد .

ـ بینِ فَریُومَد و شهرستانِ میامی هماهنگی ( تَناسُب / هارمونی ) وجود ندارد چون در آن سالها حتّی شاهرود و بَسطام هم از تَوابعِ خُراسان بوده است .

............................................................

قبل از فهرستِ مَطالب و در پُشتِ جِلد کتاب نوشته شده است : « ابن ­یمین فَریُومَدی با نامِ کاملِ فَخرالدّین محمود بن یمین طُغرایی ، شاعر و قِطعِه ­سرای مشهورِ قَرنِ هشتم ایران بود . »

ـ مگر الآن نیست ؟! شاعر و قِطعِه ­سرای مشهورِ قَرنِ هشتم است .

ـ وانگَهی قَرنِ هشتم ایرانِ ، یعنی چه ؟ باید مُشَخَّص شود که قَرنِ هشتم هِجری قَمَری است یا خورشیدی یا میلادی یا ... ، نه آنکه قَرنِ هشتم ایران یا مِصر یا ...

............................................................

در صفحۀ 20 و 21 و 22 نوشته است :

چار حرفست نام آن دلبر ـ چار حرف است نامِ آن دلبَر

چار حرف است نام آنک سپهر ـ مصرعِ بالا هم باید همین گونه نوشته می­ شد . ( حرف است )

سیم و زر هر دو درو آب و بهم ناممزوج ـ سیم و زَر هر دو در او آب و به هم نامَمزوج

گه بود حقۀ سیماب و درو مهرۀ زر ـ گَه بُوَد حُقّۀ سیماب و در او مُهرِۀ زَر

اجتماع مه و مهرست بدو در همه وقت ـ اجتماع مَه و مِهر است بدو در همه وقت

نتوانی بدر آوردن الی یوم خروج ـ نَتَوانی به در آوَردَن اِلی یَومِ خُروج

بر لبش چون بلطف آب فشاند ـ بر لَبش چون به لُطف آب فِشاند

مشکلی آمدست در پیشم ـ مُشکلی آمده است در پیشم

که نه خنثی و نه زنست و نه مرد ـ که نَه خُنثی و نَه زن است و نَه مَرد

گشته چون آفتاب عالَم گیر ـ گَشتِه چون آفتاب عالَمگیر

که صورتِ صحیحِ تمامِ موارد جُلُوِ هر مِصرَع نوشته شد .

............................................................

در صفحۀ 22 نوشته شده است : دختر خانمهای باهوش و آقا پسرهای زیرک ؛ ما بُزرگ­ترها نتونستیم ( نتوانستیم ) جوابی برای این چیستان­ها پیدا کنیم ، اُمیدوارم شماها بتونین ( بتوانید ) به این چیستان­ها پاسُخ بدید ( بدهید ) .

ـ در اینجا زبانِ مِعیار با زبانِ مُحاوره قاطی شده است و دوگانگی به وجود آمده است . وقتی در بارۀ ابن ­یمین صُحبَت می ­شود بهتر است زَبان و اَدَبِ فارسی را رعایَت کرد .

ـ وقتی بُزرگ­ترها نتوانسته­ اند به این چیستانها پاسُخ بدهند ، تَوَقُّع دارید بَچِّه­ ها پاسُخ بدهند ؟ اگر چُنین توقّعی دارید لااَقل مطلب درست نوشته شود تا بَچِّه­ ها در خوانِشِ آن مُشکِل نداشته باشند .

............................................................

در صفحۀ 24 نوشته شده است : فَریُومَد یکی از روستاهای شَهرستانِ میامی است و در مسیرِ میامی به سَبزوار قَرار دارد .

ـ دَقیق و به روز شدۀ آن چُنین است : فُرومَد یکی از روستاهای شَهرستانِ مَیامی است و در مسیرِ میامی به داوَرزن قَرار دارد .

............................................................

در صفحۀ 25 تحتِ عُنوانِ جاذِبِه­ های تاریخی و گَردِشگَری فَریُومَد نوشته شده است : کاروانسَرای شاه عبّاسی ، حُسینیۀ روستا ، ...

ـ اوّلاً ؛ روستای فُرومَد هیچ گونه کاروانسَرایی ندارد .

ـ ثانیاً ؛ روستای فُرومَد سه حُسینیّه ( در مَحَلّۀ پشند ، جنان ، بالا ) دارد و هیچ کُدامَش جاذِبِۀ تاریخی ندارد چون هر سه تازِه­ ساز است .

............................................................

در همان صفحۀ 25 نوشته شده است : در حَوالی آرامگاه شیخ حسن جوری ، بازماندِه ­های شهرِ قَدیمی جور قَرار دارد که آثارِ قَلعِه­ ها و بُرج و بارویِ موجود از عَظَمَتِ گُذشتِۀ آن شهر در 700 سال پیش حِکایَت دارد .

ـ در حَوالی آرامگاه شیخ حسن جوری تَلِّ خاکی است . بَعید به نَظَر می­ رسد که آنجا یک قَلعِه بیشتر بوده باشد .

............................................................

در صفحۀ 27 نوشته شده است : برخی زنانِ روستا در کِنارِ فَعّالیّتهای زراعی و دامداری به تولیدِ صَنایعِ دستی به خُصوص بافتِ کَرباس و فَرش اشتغال دارند .

ـ سالهاست که از بافتِ کَرباس در روستا خَبری نیست .

............................................................

در صفحۀ 33 نوشته شده است : « لوبیا پُلوی قرومدی ، ماش پُلو ، قُروتی ، قاتقی ، آش جوش باره ، کامِه جوش ، کاچیرمه ، دنی ، فطیر مسکه ، اشکنه ماش و ... رایج­ترین غذاهای محلّی روستای فَریُومَد هستند . »

اَوّلاً ؛ قرومدی نیست ، فُرومَدی است .

ثانیاً ؛ دنی نیست ، دَمی است .

ثالِثاً ؛ فَطیر مِسکه غذا نیست ، نان است . نانی که هنگامِ پُخت داخِلَش مسکِه یا کَرِه دارد .

رابِعاً ، لوبیا پُلُوِ فُرومدی غَذای مَحَلّی روستای فُرومَد است نه فَریُومَد !

خامِساً ؛ برای موجودِ غیرِعاقل فعلِ جمع به کار نمی­ بَرند ، باید نوشت : رایج­ ترین غَذاهای مَحَلّی روستای فُرومَد است .

چند موردِ دیگر در این زمینه :

صفحۀ 26 : خانه­ های روستاییان ... با سَقفهای گُنبدی و تیری مُسَطَّح ساخته شده ­اند ( شده است ) .

صفحۀ 26 : این قناتها قِدمَتِ چند صَد سالِه دارند ( دارد ) .

صفحۀ 27 : اَنار ، گِردو ، توت ... محصولاتِ باغی عُمدِۀ فَریُومَد هستند ( است ) .

صفحۀ 28 و 29 : گَندم ، جو ، پَنبه ، ... از محصولاتِ زراعی این روستا هستند ( است ) .

صفحۀ 30 : کَمِه ، کَرِه ، ... جُزء تولیداتِ مُهِمِّ دامی در این روستا هستند ( است ) .

صفحۀ 30 : ماهیهای پَرورشی ، عَسَل و اَبریشم نیز محصولاتِ دیگرِ این منطقه است . ( این مورد صحیح نوشته شده است . )

صفحۀ 31 : گِردو ، بادام ، ... از جُمله سوغاتیهای روستای فَریُومَد هستند ( است ) .

صفحۀ 33 : لوبیا پُلو ، ماش پُلو ، ... رایج ­ترین غَذاهای مَحَلّی روستای فَریُومَد هستند ( است ) .

صفحۀ 34 : بدست ( به دست ) آوردید .

غلط ننویسیم ، ص 353 ـ 355

............................................................

عینِ مطالبی که در این کتاب در بارۀ فُرومَد آمده است در فَضای مَجازی دیده می­ شود . برای نوشتنِ کتاب از هَرزنویسیهای فَضایِ مَجازی استفادِه نمی ­کنند بَلکِه نویسنده باید قَدَم را با قَلَم همراه نماید و عَلاوه بر تحقیقِ کتابخانِه ­ای از تحقیقِ میدانی هم استفاده کند . بَدیهی­ ترین کار آن است که نویسندِه آنچه را نوشته با آمَدنِ به فُرومَد آن را راستی ­آزمایی کند . وقتی کتابی برای کودَکان نوشته می ­شود باید از نَظَرِ اِملایی دُرُست نوشته شود ، با واقعیَّت هم مُطابِق باشد و کودَکان از ابتدا مَطالبِ دُرُست را یاد بگیرند . اینکه نویسنده­ ای ظاهِراً دکتری زبان و اَدَبِیاتِ فارسی داشته باشد و کتابِ کودَکان را در این سَطح بنویسد شایستِه نیست ، مَعصیَت از هر کِه صادر شود ، ناپَسندیدِه است و از عُلما ناخوب تر ، خُداوندِ عِلم را چون به اِسارَت بَرَند ، شَرمساری بیش بَرَد .

راهنَمای ویرایش ، دکتر غُلامحسین غُلامحسین ­زادِه ، انتشاراتِ سَمت ، چاپ اوّل ، تابستان 1379

زَبان و نِگارِش فارسی ، دکتر حسن احمدی گیوی و دیگران ، انتشارات سَمت ، چاپ شانزدهم ، تابستان 1379

غَلَط نَنویسیم ، ابوالحسن نَجَفی ، مرکز نشر دانشگاهی ، چاپ نهم ، 1378

اَحوالِ ابن ­یمین ، نوشتِۀ غُلامرضا رَشیدیاسمی ، به کوششِ مهدی یاقوتیان ، نشر صالح ، چاپ اوّل ، 1401