زِ مَن­ شان چون دُعا گویی سَفَر کُن

سویِ مَخدومِ نام ­آوَر گُذَر کُن

عَلاءُالدّین مُحَمَّد دین ­پَناهی

سِپِهرِ مُلک را ، تابَندِه ماهی

چُنان پاکیزه ­روی و نیک ­رای است

که گویی خواجِه عَبدُالحَقّ به جای است

هزاران بَندگی از من رسانَش

که دارَد از بَلا ، حَقّ در اَمانَش

دیوان ابن ­یمین ، ص 585

این مَخدومِ نام ­آوَر « عَلاءُالدّین مُحَمَّد بن خواجِه عَبدُالحَقّ » در کوشک ساکِن بوده ، غیر از « عَلاءُالدّین مُحَمَّد بن عِمادُالدّین مُحَمَّد » وَزیر است که مَقَرَّش در شَهرستان بوده ، جایگاهِ آنها در مِثالِ اِمروزین چُنین است :

عَلاءُالدّین مُحَمَّد بن عِمادُالدّین مُحَمَّد ، وَزیر (اُستاندارِ) خُراسان ، مَقَرّ : حِصارِ شَهرستان

عَلاءُالدّین مُحَمَّد بن خواجِه عَبدُالحَقّ ، فَرماندارِ فَریُومَد ، مَقَرّ : کوشک