امامِ اَجَلّ شَیخ زَینُ الدّین اَبوالحَسَن الخادِم الفُرومَذی ، مَردی بود دِرازبالا و ضَعیف ­آواز و مَهزول و لاغَر و گَندُم ­گون به غایَت مُعتَقدِ شیخِ ما ( رَحمَةُ الله عَلَیه ) بودی و اَصلِ ایشان از فُرومَذ بود اَمّا مَولِد از خُذاشاه و در خُداشاه اَملاکِ شِگَرف داشتی و مَحصولِ بسیار و غُلامان و کارگَران .

و هر گاه که از زَبانِ شیخ سُخَن شَنیدی از فَرطِ اِعتِقاد بِگریستی . و شیخ را به حالِ او نَظَر بودی . یک نوبَت در حَضرتِ شیخ راهِ حِجاز کوفته بود و به دو اَربَعینیّه مُستَسعِدّ شده و مَردی باذِل و صاحِبِ کَرَم بودی .

مَقاماتِ حاتَمی ( مَناقِبِ ضیاءُالدّین حاتَمی جُوینی ) ، مُصَحِّح ، مُحَمَّدرضا شَفیعی کَدکَنی ، انتشاراتِ سُخَن ، چاپ اَوَّل ، 1403 ، ص 81 ـ 82

..................................

مُستَسعِدّ : جویایِ نیکبَختی ، در طَلَبِ سَعادَت

اَربَعینیّه : چِلّه ، چهل روز

باذِل : بَخشَنده

مَهزول : کَم گوشت

شِگَرف : عَجیب ، بُزرگ

فُرومَد : در مَتن « فروند » آمده است که دکتر شَفیعی کَدکَنی نوشته است : اگر تَصحیفِ فُرومَد ( فَریُومَد ) نباشد باید از آبادیهایِ جُوین و خُداشاه باشد .